Częstotliwość erupcji na Islandii

Statystycznie co około cztery lata dochodzi na Islandii do erupcji jednego z kilkunastu czynnych wulkanów, jednak długie okresy wzmożonej aktywności trwające średnio od 50 do 80 lat, przeplatają się z podobnie długimi spokojniejszymi okresami. W XX wieku najdłuższy odnotowany okres bez erupcji wulkanicznych na Islandii trwał 23 lata pomiędzy wybuchem Hekli (1947-48) i Askja (1961). Z kolei w samym tylko roku 2011 doszło do trzech mniejszych erupcji wulkanów Grímsfjall, Katla i Hamarinn. Odstęp czasu pomiędzy wielkimi erupcjami na Islandii jest jednak znacznie dłuższy. Z zapisów historycznych wynika, że od IX wieku doszło tam do sześciu potężnych erupcji, podczas których objętość wyrzuconych materiałów wulkanicznych przekroczyła 1 kilometr sześcienny. Były to kolejno erupcje Veiðivötn (871), Eldgjá (934), Hekla (1104), Öræfajökull (1362), Veiðivötn (1477), Laki (1783). Najkrótsza przerwa między wielkimi erupcjami wyniosła więc 63 lata, a najdłuższa 306 lat. Od ostatniej potężnej erupcji Laki, kiedy to 15 kilometrów sześciennych lawy wylewało się przez osiem miesięcy ze 130 kraterów, minęło ponad 230 lat.